Menu Podstawowe

Menu Dodatkowe

Krótka historia Wspólnoty Anonimowych Alkoholików

Bill W. i dr BobNa fotografii założyciele Wspólnoty Anonimowych Alkoholików: Bill W. (William Griffith Wilson 1895-1971) i dr Bob (Robert Halbrook Smith 1879-1950).

Pomysł samopomocy i wzajemnego wsparcia alkoholików zrodził się około 100 lat przed oficjalną datą powstania Wspólnoty Anonimowych Alkoholików.
W roku 1840, w Baltimore (USA) powstało Stowarzyszenie im. Waszyngtona (Washingtonian Society). Początkowo jego członkami byli tylko alkoholicy. W niedługim czasie liczba członków Stowarzyszenia przekroczyła wprawdzie 100 tysięcy, ale coraz więcej było w nim osób nie uzależnionych, polityków, działaczy społecznych i innych. Rozszerzony został też zakres działalności i zainteresowań Stowarzyszenia. Jego członkowie angażowali się w walkę o zniesienie niewolnictwa oraz inne działania polityczne i społeczne.
Bez względu na to, jak szczytne idee przyświecały jego członkom, Stowarzyszenie szybko utraciło w ten sposób zdolność pomagania alkoholikom. Jednak doświadczenie to zostało wykorzystane podczas tworzenia i redagowania VI i X Tradycji AA.

W 1908 roku z Chrześcijańskiej Wspólnoty Pierwszych Wieków (First Century Christian Fellowship) wyłoniła się tzw. Grupa Oxfordzka. Propagowała ona idee: absolutnej czystości, absolutnej miłości, absolutnej i stałej gotowości oraz absolutnej uczciwości. Według członków grupy stanowiło to istotę pierwotnego (z początków I wieku) chrześcijaństwa. Niektóre z zasad obowiązujących w Grupach Oxfordzkich włączono do Programu 12 Kroków AA. Pod zmienioną nazwą (Re-Armament Movement) Grupy Oxfordzkie istnieją gdzieniegdzie do dziś.

I tu zaczyna się właściwa historia AA. Bill W. makler giełdowy z Nowego Jorku, szukający wcześniej pomocy (z mizernym skutkiem) w Akron (Ohio - USA), w 1935 r. spotkał dr Boba, chirurga z tego miasta. Obaj byli wówczas uznawani za alkoholików w beznadziejnym stanie (dr Bob nie był już nawet w stanie operować). Obaj też próbowali różnych kuracji, przebywali kilkakrotnie w szpitalach - bez jakichkolwiek efektów. Bill i Bob odbyli ze sobą wiele rozmów, mówiąc zasadniczo tylko o swoim piciu, i ze zdziwieniem stwierdzili, że te rozmowy pomagają im zachować abstynencję. Początkowo obaj (później i inni alkoholicy) szukali pomocy i wsparcia w Grupach Oxfordzkich.

Wkrótce odkryli także, że mogą poszukać innych alkoholików i niezależnie, czy przynosi to efekt u podopiecznych czy nie, szczera rozmowa z nimi pozwala im samym zachowywać trzeźwość. Gdy grono niepijących dzięki odkryciu Billa i Boba powiększyło się do kilkudziesięciu osób postanowili spisać swe przeżycia, by w ten sposób udostępnić je większej liczbie alkoholików.

W 1939 r. wydana została podstawowa książka Wspólnoty AA - "Anonimowi Alkoholicy", której tytuł dał nazwę Wspólnocie. Tekst jej w znacznej mierze napisany przez Billa W. ukazywał sposób dzięki, któremu zachowywało trwałą trzeźwość pierwszych 100 uczestników AA. W książce tej przedstawiono również historie osobiste pierwszych zdrowiejących tą metodą alkoholików.
W oryginalnym wydaniu opowieści tych było dość dużo (wydanie IV zawierało 41 "piciorysów") i książkę szybko zaczęto nazywać Wielką Księgą. Polskie I wydanie zawierało 4 takie historie; w wydaniu II zaprezentowano 7 historii osobistych polskich alkoholików.

Wspólnota Anonimowych Alkoholików rozwijała się szybko, jednakże w miarę rozwoju pojawiało się wiele problemów, takich jak np. członkostwo, zdobywanie i podział pieniędzy, stosunki międzyludzkie, kierowanie grupami, reprezentacja na zewnątrz. Z tych burzliwych, a czasem nawet smutnych doświadczeń, powstało Dwanaście Tradycji AA opublikowanych w 1946 roku.


Kalendarium

1935 r.
W maju Bill W. i dr Bob spotykają się w Akron. 10.06.1935 - ostatnie piwo doktora Boba. Początek Wspólnoty i pierwszy mityng: dwóch uczestników.

1937 r.
W listopadzie odbywa się w Akron mityng z udziałem Billa W. i dr Boba i ok. 40 trzeźwiejących alkoholików.

1938 r.
W maju Bill W. rozpoczyna pracę nad książką "Alcoholics Anonymous". W grudniu sformułowano Program 12 Kroków.

1939 r.
W kwietniu opublikowano książkę "Alcoholics Anonymous" ("Anonimowi Alkoholicy"). Anonimowi Alkoholicy ostatecznie oddzielają się od Grup Oxfordzkich.

1941 r.
Artykuł z marca w "Saturday Evening Post" powoduje wzrost świadomości społecznej na temat alkoholizmu. Liczba członków wspólnoty AA w krótkim czasie wzrasta z 2 tys. do 8 tyś.

1946 r.
W czerwcu zostaje sformułowany i opublikowany zbiór 12 Tradycji AA.

1950 r.
W lipcu odbywa się pierwsza Konwencja Międzynarodowa AA w Cleveland. Przyjęcie 12 Tradycji przez ruch AA. W listopadzie umiera współzałożyciel wspólnoty - dr Bob.

1953 r.
W kwietniu pojawia się pierwsze wydanie książki "Dwanaście Kroków i Dwanaście Tradycji AA".

1957 r.
Liczba członków AA osiąga 200 tys., a ilość grup AA ok. 7 tys. Do Polski docierają pierwsze informacje o ruchu AA.

1962 r.
26 kwietnia XII Doroczna Konferencja Służb Ogólnych Anonimowych Alkoholików przyjęła 12 Koncepcji AA.

1965 r.
W lipcu w konferencji rocznicowej AA w Toronto udział bierze ponad 10 tys. osób.

1967 r.
W Poznaniu powstaje pierwsza grupa o charakterze edukacyjno-terapeutycznym.

1969 r.
W październiku odbywa się pierwszy Mityng Służby Światowej w Nowym Jorku z udziałem delegatów z 14 krajów.

1971 r.
W styczniu umiera Bill - współtwórca ruchu AA.

1973 r.
W maju kolejne wydanie "Wielkiej Księgi AA" osiąga nakład 1.000.000 egz.

1974 r.
Jesienią w Poznaniu usamodzielnia się i przyjmuje nazwę "Eleusis" pierwsza, działająca według 12 Tradycji AA grupa AA w Polsce.

1976r.
Zawiązuje się druga w Poznaniu i druga w Polsce grupa AA "Ster".

1977r.
Powstaje pierwsza grupa AA poza Poznaniem - "Znicz" w Będzinie. Jeden z będzińskich AA przez rok przyjeżdżał, co środę z Będzina do Poznania, na mityng, czerpiąc wiedzę i doświadczenie.

1978r.
W Słupsku powstaje grupa AA "Katharsis".

1980r.
Dr B.Woronowicz otrzymuje w Poznaniu 12 Kroków i 12 Tradycji. W Warszawie powstaje pierwsza grupa AA "Odrodzenie".

1982r.
W czasie ogólnopolskiej Konferencji naukowej poświęconej Klubom Abstynentów, spotyka się wielu członków AA z całej Polski. W trakcie wieczornego mityngu wyłania się TYMCZASOWY KOMITET SŁUŻBY AA.

1983r.
Powstaje Komitet organizacyjny I Zjazdu AA w Polsce. Miejsce - Poznań. Grupa "Eleusis" przejęła patronat nad przygotowaniem "ideologicznym". Grupa "Ster" - stronę organizacyjną.

1986r.
Powstaje pierwsza grupa AA w Opolu.

1993r.
Dnia 17 października na spotkaniu w ZK1 w Strzelcach Opolskich utworzono Intergrupę Śląska Opolskiego.

1997r.
Uruchomiona zostaje www.alcoholics-anonymous.org - oficjalna, autoryzowana przez Biuro Usług Ogólnych AA w Nowym Jorku, strona Anonimowych Alkoholików na Świecie.

2000r.
Uruchomiona zostaje jedyna oficjalna strona AA w Polsce: www.aa.org.pl.

2001r.
Dnia 27.01 powstaje w Opolu grupa AA "Wsparcie" - pierwsza grupa w mieście, której data powstania jest znana i pewna.

2006r.
W kwietniu pojawia się pierwsza, nieistniejąca już, strona mówiąca o alkoholizmie, alkoholikach, a także o Wspólnocie AA w Opolu pod adresem: www.aaopole.republika.pl (od marca 2008 jest to element serwisu www.alko.opole.pl).

2007r.
Dnia 10.02.2007 uruchomiona zostaje strona internetowa Intergrupy Śląska Opolskiego: intergrupa.ovh.org (obecnie intergrupa.opole.pl)




Anonimowi Alkoholicy w Opolu

Historia Wspólnoty AA w Opolu rozpoczęła się dzięki nieżyjącemu już alkoholikowi, Helmutowi J., który w 1985 roku , w Poradni Odwykowej przy ul. Wodociągowej w Opolu poszukiwał rozwiązania swojego problemu. Mimo jego determinacji i pragnienia zmiany, leczenie to nie przyniosło zadowalających efektów, jednak Helmut nie tracił nadziei na uwolnienie od nałogu. W końcu uzyskał informację o Wspólnocie AA w Poznaniu. Napisał list do tworzących się służb, na który odpowiedziano mu, sugerując, by założył grupę AA w swoim mieście. Dzięki częstym wizytom w Poradni Odwykowej dość szybko spotkał tam drugiego chętnego alkoholika.
Z Poznania otrzymali też list z tekstem Kroków i Tradycji, nie było jednak słowa wyjaśnienia, co z tym należy robić. Tradycje przypominały im raczej wskazówki dla jakiejś sekty, natomiast Kroki wydawały im się w miarę zrozumiałe i do zaakceptowania.

Powstała w lutym 1986 roku pierwsza w Opolu grupa AA „Eureka” została oficjalnie zarejestrowana na II Zjeździe AA w Zawierciu, w którym uczestniczyło 98 grup AA.

Był to trudny okres dla nowopowstających grup AA. Brakowało materiałów źródłowych, a literatury AA było jak na lekarstwo. Pierwsi anonimowi alkoholicy w Opolu korzystali z przedruków obcojęzycznych fragmentów literatury AA, przeważnie z wszystkiego co wpadało w ręce. Duże wsparcie otrzymywali od (powstałej w 1984 roku) pierwszej na w województwie opolskim grupy AA „Bronek” z Krapkowic oraz niezidentyfikowanej grupy/grup z Wrocławia.

Grupa rozrastała się, w mityngach uczestniczyło coraz więcej osób, a więc w 1987 roku zapadła decyzja o utworzeniu drugiej grupy AA w mieście o nazwie „W drodze”. Spotkania grup odbywały się w czwartki i piątki o godz. 17:00 w pomieszczeniach świetlicy Poradni Odwykowej przy ul. Wodociągowej. W latach 1991 - 1994 roku mityngi odbywały się w zaadoptowanej piwnicy (dawnej kotłowni) budynku przy ul. 1 Maja 98 (vis a vis szkoły), a od 1995 roku do dzisiaj w pomieszczeniach WOTUW przy ul. Głogowskiej 25b.

Do utworzenia kolejnej grupy AA ”Eleuteria” doszło w lutym 1992 roku. Mityngi tej grupy odbywały się w pomieszczeniach parafii św. Św. Piotra i Pawła przy ul. Mickiewicza, w środy, a w późniejszych latach także w piątki i w niedziele (aktualnie w środy i niedziele).

W 1996 roku przy kościele oo. Franciszkanów przy pl. Wolności 2 powstały grupy „Arka” i „Asyż”, a w 1997 roku w noclegowni przy ul. Tysiąclecia powstała nieistniejąca już grupa „Gawra”.

W 1998 roku przy parafii bł. Czesława przy ul. Hallera 2 powstała grupa „Zaodrze”, której mityngi odbywały się w każdy wtorek o 18:00; później także w soboty o 18:00.
W 2000 roku (formalnie od 27.01.2001) powstała grupa „Wsparcie”, której historię opisałem na stronie poświęconej tej grupie.

Od 1989 roku AA alkoholicy nieśli posłanie do Zakładu Karnego w Strzelcach Opolskich, gdzie pomogli założyć grupę AA „Margines”, a takżeć grupy AA w areszcie śledczym w Opolu – w 1990 roku grupę AA „Rondo”, a następnie w 1993 roku grupy „Pod Różą” – kobiecą i „Wiara” – męską.
Opolskie grupy AA uczestniczą regularnie w spotkaniach Intergrupy Śląska Opolskiego, która została założona w 1994 roku podczas mityngu organizacyjnego w ZK w Strzelcach Opolskich. W 2015 roku powstała Intergrupa „Opole” skupiająca 3-4 grupy z miasta.





Bronek z Krapkowic

Pomógł innym – wspomnienie o Bronisławie Pasiece


Na początku stycznia zmarł Bronisław Pasieka, założyciel pierwszej na Opolszczyźnie wspólnoty Anonimowych Alkoholików. Wspólnota ta powstała 16 lat temu w Krapkowicach i miała na celu pomoc zdrowieć z alkoholizmu jak największej liczbie osób uzależnionych od alkoholu.

Człowiek o wielkim sercu, wspaniały przyjaciel – tak mówili o nim jego przyjaciele i znajomi.
Zawsze mogłem przyjść do niego, kiedy nie opuszczała mnie myśl o tym, aby się napić, kiedy wódka śniła mi się po nocach. Potrafił rozmawiać ze mną nawet przez całą noc, żebym o tym nie myślał – wspomina pan Józef, alkoholik.

Bronisław sam najpierw był alkoholikiem. Zanim założył wspólnotę, sam próbował sobie pomóc. Trwało to pięć lat. Później pomocy szukał w Lodzi, gdzie uczęszczał na mityngi AA. Jeździł na liczne krajowe i międzynarodowe warsztaty, kongresy, seminaria i tam zbierał doświadczenia. Szukał odpowiedzi na pytanie, jak sobie i innym uzależnionym pomoc wyjść z nałogu. Od chwili, gdy uwolnił się od nałogu, nie pil przez 29 lat.

Po utworzeniu pierwszej wspólnoty razem z terapeutką do spraw uzależnień Elżbietą Kołtuńską z Krapkowic utworzył drugą grupę dla nowicjuszy opartą na idei AA.

Siedem lat z Bronkiem przyciągaliśmy ludzi i cale rodziny. Jego komunikatywność i siła przyciągania była bardzo duża. Jego pomoc była wielka, chwała mu za to – wspomina Elżbieta Kołtuńska.

Pan Bronisław traktował wspólnotę AA jak wielką rodzinę. Starał się pomóc wszystkim uzależnionym, którzy szukali w nim wsparcia. Zawsze służył radą, ciepłym słowem, czy to na mityngach, czy u siebie w domu. Fakt, że sam kiedyś pił i przestał, wzbudzał ogromny podziw i sprawiał, że był autentycznym przykładem na to, że można wyjść z nałogu.

Danuta Starzec, autorka programu radiowego „Da się żyć bez wódki”, a prywatnie dobra znajoma Bronisława Pasieki, od sześciu lat zajmuje się w swoich programach radiowych problemem uzależnień od alkoholu. Wiele razy zapraszała go do swojego programu, aby mógł podzielić się ze słuchaczami swoją wiedzą na temat uzależnienia od alkoholu.

Bronisław Pasieka to człowiek, dzięki któremu pierwszy raz zetknęłam się z problemem alkoholizmu, posiadający ogromne doświadczenie, wielki autorytet - wspomina Danuta Starzec.
Dzięki temu, że istnieją wspólnoty AA, wielu ludziom uzależnionym udało się pomóc wyjść z nałogu. Dzięki takim ludziom, jak Bronisław Pasieka, wielu z nich udało się przywrócić do życia. Po latach picia teraz żyją w trzeźwości. Starają się naprawić krzywdy, jakie wyrządzili sobie i swoim rodzinom. Jemu także udało się naprawić całe zło, jakie wyrządził przez nadużywanie alkoholu – uważa Danuta Starzec. Umarł, przeżywszy 70 lat.



(Źródło: Gazeta Wyborcza, 22/23 stycznia 2000, Dominika Wytulani)